رباعی شمارهٔ ۴۵۷
ابوسعید ابوالخیرزآن دم که قرین محنت و افغانم
هر لحظه ز هجران به لب آید جانم
محروم ز خاک آستانت زآنم
کز سیل سرشک خود گذر نتوانم
زآن دم که قرین محنت و افغانم
هر لحظه ز هجران به لب آید جانم
محروم ز خاک آستانت زآنم
کز سیل سرشک خود گذر نتوانم