رباعی شمارهٔ ۵۷۸
ابوسعید ابوالخیراز دیده سنگ خون چکاند غم تو
بیگانه و آشنا نداند غم تو
دم درکشم و غمت همه نوش کنم
تا از پس من به کس نماند غم تو
از دیده سنگ خون چکاند غم تو
بیگانه و آشنا نداند غم تو
دم درکشم و غمت همه نوش کنم
تا از پس من به کس نماند غم تو