بخش ۲۳ - علم الیقین و عین الیقین و حقّ الیقین
ابوعلی حسن بن احمد عثمانیو از آن جمله علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین است این عبارتهاییست از علمهای آشکارا یقین علمی بود کی خداوند او را شک نیفتد در آن بر عرف و عادت و یقین اندر وصف حق سبحانه و تعالی اطلاق نکنند زانک توقیف نیامدست علم یقین بیقین بود و همچنین عین الیقین نفس یقین بود و حق الیقین نفس الیقین باشد علم الیقین بر موجب اصطلاح ایشانست آنچه بشرط برهان بود و عین الیقین بحکم بیان بود و حق الیقین بر نعت عیان بود
علم الیقین ارباب عقول را بود و عین الیقین اصحاب علوم را بود و حق الیقین خداوندان معرفت را بود و سخن را اندرو باز پژوهیدن محالست و تحقیق این بازاین آید که یاد کردیم و برین قدر اختصار کردیم بر روی تنبیه
