باب چهاردهم - در گرسنگی و بگذاشتن شهوت

قال الله تعالی ولنبلونکم بشیء من الخوف واالجوع

پس بآخر آیه گفت وبشر الصابرین مژده داد ایشانرا بثواب بر صبر و برکشیدن گرسنگی و قال الله تعالی ویؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصة

انس بن مالک گوید رضی الله عنه که فاطمه علیها السلام بنزدیک پیغمبر صلی الله علیه وسلم آمد و پارۀ نان آورد گفت چیست این نان یا فاطمه گفت قرصی پخته بودم دلم خوش نبود تا این پاره بنزدیک تو آوردم گفت این اول طعامیست که اندر دهن پدرت میرسد از سه روز باز

و اندر دیگر روایت همی آید که فاطمه علیها السلام قرصی آورد جوین رسول را صلوات الله وسلامه علیه

و بدانک گرسنگی از صفات این قوم است و این یکی است از ارکان مجاهدت و سالکان این طریق بگرسنگی بدین درجه رسیدند و از طعام باز ایستادند و چشمه های حکمت اندر گرسنگی یافتند و حکایت بسیار است ایشانرا اندرین

ابن سالم گوید گرسنگی آنست که از عادت خویش کم نکند مگر چند گوش گربۀ

گویند سهل بن عبدالله هر پانزده روز یکبار خوردی چون ماه رمضان درآمدی تا ماه ندیدندی طعام نخوردی هر شب روزه بآب تنها گشادی