شمارهٔ ۷۴

عید شد خوبان به عزم مجلس و می می روند

دردمندان راه می پرسند و از پی می روند

گر به گشتی می رود تنها خوشست آن آفتاب

قاصد جان منند آنها که با وی می روند

چون گل و سنبل پری رویان ز آب و تاب می

طره ها آشفته و رخساره در خوی می روند

آنکه می رفتند با تکبیر و قامت این زمان

با نوای ارغنون و ناله نی می روند

می رود شاهی ز کویت از دم سرد رقیب

بلبلان از بوستان در موسم دی می روند