شمارهٔ ۱۷اوحدالدین کرمانیالباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المریدبیگانه صفت دلا هوایی می زنگه گه لافی زآشنایی می زنزآن پیش که دست اجلت گیرد بازدر راه خلاص دست و پایی می زن
