شمارهٔ ۱۲۲
اوحدالدین کرمانیاندر طلبت گرچه به سر می پویم
رخساره به خوناب جگر می شویم
چون در نگرم تو با منی من غلطم
سررشته خود جای دگر می جویم
اندر طلبت گرچه به سر می پویم
رخساره به خوناب جگر می شویم
چون در نگرم تو با منی من غلطم
سررشته خود جای دگر می جویم