بخش ۵۰ - در تربیت اولاد

شرم دار ای پدر ز فرزندان

ناپسندیده هیچ مپسند آن

با پسر قول زشت و فحش مگوی

تا نگردد لییم و فاحشه گوی

تو بدارش به گفتها آزرم

تا بدارد ز کرده های تو شرم

بچه خویش را به ناز مدار

نظرش هم ز کار باز مدار

چون به خواری برآید و سختی

نکشد محنت و زبون بختی

کارش آموز تا شود بنده

جور کن تا شود سر افگنده

مدهش دل که پهلوان گردد

تو شوی پیر و او جوان گردد

گر کمانش خری چو تیر شود

ور کمر یافت خود اسیر شود

ننشیند سفر کند ز برت

بگدازد ز هجر خود جگرت

هر دم آید به روی او خطری

هر زمان آورند ازو خبری

مادر از اشتیاق او میرد

پدر اندر فراق او میرد

چون هوس کرد پنجه و کشتیش

گر اجازت دهی همی کشتیش

یا به جنگیش برند و سر بدهد

یا شود دزد مال و زر بنهد

گر چه فرزند کشته تو بود

این بلا دست رشته تو بود