شمارهٔ ۱۲۰

گفتم آن لعل لب از شیره جان ساخته اند

گفت نه جان تو شیرین تر از آن ساخته اند

هست هر عضو تو از عضو دگر شیرین تر

مگر اعضای تو از شیره جان ساخته اند

نالد از درد به تن هر رگ من پنداری

بند بندم چو نی از بهر فغان ساخته اند

به هوای گل رخسار تو چون ابر مراد

از سر هر مژه خونابه روان ساخته اند

راز عشقی که نهان داشتم از خلق رفیق

اشک گلگون و رخ زرد عیان ساخته اند