شمارهٔ ۲۴۷

پس از کشتن گذاری بر مزارم می توان کردن

به لطفی تا قیامت شرمسارم می توان کردن

به فتراک ارنه می بندی ز ننگ لاغری باری

به تیری ای شکارافکن شکارم می توان کردن

چو کردی خسته ام از درد داغ خویش درمانی

به جان خسته و جسم فگارم می توان کردن

قرار و صبر چون بردی ز جسم و جان من رحمی

به جان و جسم بی صبر و قرارم می توان کردن

ترحم گر نخواهی کرد باری گوشه چشمی

به اشک چشم و چشم اشکبارم می توان کردن

نریزی خون من ای کینه جو اکنون اگر دانی

چه ها دیگر به روز و روزگارم می توان کردن

رفیق از کوی او تا چرخ کردم دور دانستم

که دور از یار و مهجور از دیارم می توان کردن