شمارهٔ ۴۰۱

سیل ویرانی ز کنج خانه ما می برد

برق فیض خرمن از یک دانه ما می برد

همچو شمع ما گلی از هیچ گلشن برنخاست

مرغ گلشن رشک بر پروانه ما می برد

فیض طبع روشن ما بین که سوی بزم خویش

هر سحر خورشید شمع از خانه ما می برد

ناله بلبل به طرز ناله ما آشناست

گویی او هم باده از میخانه ما می برد

شرح درد ما برد آرام از دل ها سلیم

کی کسی را خواب از افسانه ما می برد