شمارهٔ ۴۰۹

باغبان خلد از گلزار ما گل می برد

همچو تخم گل به تحفه تخم بلبل می برد

موج نگذارد کسی نزدیک این دریا رود

ابر اگر آبی برد از چشمه پل می برد

او تغافل می کند من هم تغافل می کنم

صرفه ای پندارد از من در تغافل می برد

ای کبوتر محرم راز محبت نیستی

نامه ما را به سوی یار بلبل می برد

این غبار خاطری کز هند من دارم سلیم

آبروی گلشن کشمیر و کابل می برد