بخش ۷۷ - التمثیل فی معنی اولئک کالانعام بل هم اضل
سنایی غزنویکره ای را که شد سه سال تمام
رایضش درکشد به زخم لگام
مر ورا در هنر بفرهنجد
توسنی از تنش بیاهنجد
کره را بر لگام رام کند
نام او اسب خوش لگام کند
بارگیر ملوک را شاید
به زر و زیورش بیاراید
چون نیابد ریاضتی در خور
باشد آن کره از خری کمتر
بابت بار آسیا باشد
دایم از بار در عنا باشد
گاه بار جهود و گه ترسا
می کشد در عنا و رنج و بلا
آدمی نیز کش ریاضت نیست
پیش دانا ورا افاضت نیست
علف دوزخ است و ترسانست
با حجر در جحیم یکسانست
مر ورا هست جای خوف و هراس
خوانده در نص هم وقودالناس
نفس فرمان پذیر و فرمانده
عقل ایمان شناس و ایمان ده
