بخش ۱ - فی الکلام ذکر کلام الملک العلّام یسهل المرام

قال الله تعالی قل لین اجتمعت الانس والجن علی ان یأتوا به مثل هذاالقرآن لایأتون به مثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیرا و قال عز من قایل ولاحبة فی ظلمات الارض ولا رطب ولا یابس الا فی کتاب مبین و قال النبی علیه السلام القرآن غنی لافقر بعده و لاغنی دونه و قال علیه السلام القرآن هوالدواء من کل دواء الا الموت و قال ایضا اهل القرآن هم اهل الله و خاصته و قال ایضا صلوات الله وسلامه علیه اصدق الحدیث کتاب الله و قال احمدبن حنبل القرآن کلام الله غیر مخلوق و من قال مخلوق فهو کافربالله العظیم

سخنش را ز بس لطافت و ظرف

صدمت صوت نی و زحمت حرف

صفتش را حدوث کی سنجد

سخنش در حروف کی گنجد

وهم حیران ز شکل صورتهاش

عقل واله ز سر سورتهاش

مغز و نغز است حرف و سورت او

دلبر و دلپذیر صورت او

زان گرفته مقیم قوت و قوت

زاده ملک و داده ملکوت

سر او بهر حل مشکلها

روح جانها و راحت دلها

دل مجروح را شفا قرآن

دل پر درد را دوا قرآن

تو کلام خدای را بی شک