بخش ۲ - صفت کلماتی که با نفس کلّی رود و جوابها که او گوید

گفتم ای ایزد سرشته ز نور

وی ز عکس رخ تو دیو چو حور

ای زمان از تو عید و آدینه

وی زمین از رخ تو آیینه

صفتت برتر از نفس باشد

وصف کردن ترا هوس باشد

پس بدیعی به صورت و پیکر

نیست در کل کون چون تو دگر

از صفت صورت معاینه ای

زانکه هم رویی و هم آینه ای

اندر اقلیم دین تویی هموار

از پی راه عذر و شکر شکار

طوبی مایه بخش باغ ارم

کعبه پادشاه خاک حرم

بس بهی نفس و بس قوی نفسی

عقل و جانی سری دلی چه کسی

حبذا صورتت که بس خوبی

خرما شوکتت نه معیوبی

برتر از جوهری و از عرضی

جمله کاینات را غرضی

گوهری کز تو قابل قوتست

برج خورشید و درج یاقوتست