بخش ۳۲ - اندر صفت نفس بهیمی و انواع شهوات

سبب خشم و شهوت از لقمه ست

آفت ذهن و فطنت از لقمه ست

مرد شهوت پرست را در خیم

بتر از بت پرست خواند حکیم

بنده بطن و لذت و شهوات

بتر از بنده عزی و منات

کین ز خوف از بدی نسازد ساز

و آن ز شهوت به بد گراید باز

خشم و شهوت خصال حیوانست

علم و حکمت کمال انسانست

تو به گوهر خلیفه ای ز خدای

بر خری و سگی فرود میای

تا تو از خشم و آرزو مستی

به خدای ار تو آدمی هستی

کرده ای با دل و جگر درهم

خشم ابلیس و شهوت آدم

زین دو قوت به گاه کام و نبرد

به سباع و بهیمه ماند مرد

عفت و حلم آلت خردند

شهوت و خشم آفت خردند

نوم و یقظت که دید در یک مرد

زانکه اضداد جمع نتوان کرد