بخش ۴۲ - حکایت و مثل فی لذّة الدنیا مع شدّة العقبی

آن بنشنیده ای که در راهی

آن مخنث چه گفت با داهی

که همی شد پی گشاد گره

بهر بی بی به سوی زاهد ده

تا برو میوه سست شاخ شود

راه زادن برو فراخ شود

چون مخنث بدید هندو را

زو بپرسید و او بگفت او را

گفت بگذار ترهات خسان

شو به بی بی سلام من برسان

پس به بی بی بگوی کز ره درد

با چنین کون هلیله نتوان خورد

چون چشیدی حلاوت گادن

بکش اکنون مشقت زادن

تو ندانسته ای که خوردن کیر

ننگ و نامی ندارد اندر زیر

سگ اگر جلد بودی و فربه

بی شکاری نگرددی در ده

غافلند از نهاد خود مردم

هیچ ندهند داد خود مردم