بخش ۲۶ - حکایت در محبّت و دوستی خالص

دوستی دوست را مهمان شد

دوست حاضر نبد پشیمان شد

گفت زن را که کدخدایت کو

زن ورا گفت گفتنی بر گو

گفت پیش آر کیسه زر و سیم

زن بیاورد و کرد زر تسلیم

مرد بگشاد کیسه دینار

برگرفت آنقدر که بود به کار

مابقی آنچه بود زن را داد

به در آمد ز خانه خرم و شاد

چون شبانگاه شوی باز آمد

زن بر شوی خود فراز آمد

گفت با شوی خویش وصف الحال

شاد شد مرد و غم گرفت زوال

جمله بود آن نهاده صد دینار

بیست برداشت مرد و رفت به کار

به فدا کرد زر هرآنچه بماند

مستحق را ز رنج و غم برهاند