شمارهٔ ۱۰

همین بود سبب دیر آشنایی ما

که زود گل نکند آتش جدایی ما

چه دیده ایم ندانم ز عشق بازی تو

چه جسته تو ندانم ز بی وفایی ما

به زیر خنجر آن شوخ عجز و لابه مکن

دلا عبث مشکن کاسه گدایی ما

به رفع تهتم قتلم سیاه پوش شده است

دو چشم شوخ تویعنی بود عزایی ما

در آن مقام که از صرف عمر می پرسند

تو هم بگوی که صامت بود فدایی ما