شمارهٔ ۳۷۸
صغیر اصفهانیچیست دنیا در ره سیل فنا ویرانه ای
دل نبندد بر چنین ویرانه جز دیوانه ای
ساده شو تا نقش حکمت درپذیری زان که طفل
درپذیرد چون که مادر خواندش افسانه ای
آب و خاک و سعی دهقان محض روپوش است و بس
قدرت حق است کارد دانه ها از دانه ای
جمع کن افراد را با خود پی انجام کار
اره با دندانه ها برد نه با دندانه ای
گو ملاف از آشنایی ای که با ما می کنی
آنچه کمتر می کند بیگانه با بیگانه ای
جان ز زهد خشک و آه بی اثر ام د ملول
ای خوشا جام شراب و ناله مستانه ای
طایر قدسم ز ترکیب مربع یافتم
همچو زنبوران مقام اندر مسدس لانه ای
گر خدا می جویی از دل جو صغیر از آنکه نیست
در زمین و آسمان جز دل خدا را خانه ای