شمارهٔ ۱۱۳ - در تعریف ایران
صغیر اصفهانیایران چه وقت مردم صاحب هنر نداشت
کی اسم و رسم از همه جا بیشتر نداشت
این کوهسار بود چه هنگام بی پلنگ
این بیشه در کدام زمان شیر نر نداشت
این زال سال خورده به هر دور کی هزار
پور دلیر چون پسر زال زر نداشت
سیمرغ قاف دولتش از همت بلند
کی قاف تا به قاف جهان زیر پر نداشت
کی بر سر سپاهی اش از شیر و آفتاب
گردون به دست پرچم فتح و ظفر نداشت
چندی هم ار خراب شد از خویش شد نه غیر
غیر از پی خرابی ایران جگر نداشت
این ملک از نفاق و دورویی خراب شد
نقص دگر نبودش و عیب دگر نداشت
ای هم وطن نفاق بدل کن به اتفاق
هرگز نفاق سود به غیر از ضرر نداشت
آن کس که پیشرفت خود اندر عناد دید
گویا ز پیشرفت محبت خبر نداشت
بنگر خدای خانه او چون خراب کرد
آن کس که جز خرابی ایران به سر نداشت
هر بدکننده بد به حق خویش می کند
آری صغیر کس به جز از کشته برنداشت