رباعی شمارهٔ ۷۸
عراقیاین عمر که برده ای تو بی یار بسر
ناکرده دمی بر در دلدار گذر
جانا بنشین و ماتم خود می دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر
این عمر که برده ای تو بی یار بسر
ناکرده دمی بر در دلدار گذر
جانا بنشین و ماتم خود می دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر