بخش ۳ - غزل

بی جمال تو ای جهان افروز

چشم عشاق تیره بیند روز

دل به ایوان عشق بار نیافت

تا بکلی ز خود نکرد بروز

در بیابان عشق ره نبرد

خانه پرورد لایجوز و یجوز

چه بلا بود کان به من نرسید

زین دل جان گداز درداندوز

عشق می گویدم که ای عاشق

چاک زن طیلسان و خرقه بسوز

دیگر از فهم خویش قصه مخوان

قصه خواهی بیا ز ما آموز

بنشان ای عراقی آتش خویش

پس چراغی ز عشق ما افروز