شمارهٔ ۱۴

به مردم می کند نرگس ز هر جانب اشارت ها

که فصل گل به چشم کم نباید دید گلشن را

سواد کعبه کی منظور ارباب نظر باشد

به سنگ سرمه حاجت نیست هرگز چشم روشن را

چو استعداد نبود کار از اعجاز نگشاید

مسیحا کی تواند کرد روشن چشم سوزن را

بود از سینه بیرون کردنی آن دل که سنگین است

دلیل راه خود گردان درین وادی فلاخن را