شمارهٔ ۶۵ - نیز در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود گوید

همی نسیم گل آرد به باغ بوی بهار

بهار چهر منا خیز و جام باده بیار

اگرچه باده حرامست ظن برم که مگر

حلال گردد بر عاشقان به وقت بهار

خدای نعمت ما را ز بهر خوردن داد

بیا و نعمت او را ز ما دریغ مدار

چه نعمتست به از باده باده خواران را

همین بس است وگرچند نعمتش بسیار

به خاصه اکنون کز سنگ خاره لاله دمید

ز لاله کوه چو دیبای لعل شد هموار

ز گلبنان شکفته چنان نماید باغ

که میر پره زده ستی به دشت بهر شکار

امیر ما عضد دولت و مؤید دین

در امید بزرگان وقبله احرار

بزرگواری کاندر میان گوهر خویش