شمارهٔ ۹۲ - در مدح خواجه عمید سید ابواحمد تمیمی گوید

آن کیست کاندر آمد بازی کنان ازین در

رویی چو بوستانی از آب آسمان تر

باز این چه رستخیز ست این خود کجا درآمد

این را که ره نموده ست از بهر فتنه ایدر

ای دوستان یکدل دل باز شد ز دستم

از شغل باز ماندیم عاشق شدیم یکسر

من شیفته شده ستم یا چون منند هر کس

ترسم که هر کس از من عاشق تر و تبه تر

گر خصم نیست او را گوی از میانه بردم

وای ار کسی چو من را یاری بود برین فر

باری ازو بپرسم تا او مرا چه گوید

ای ماه نو که رایی خصم تو کیست بر در

تا عاشقی مساعد بی هیچ خصم جویی

گر هیچ رای داری مگزین کسی به من بر