شمارهٔ ۷۶۲کمالالدین اسماعیلرباعیاتآن روی ترا هر که ز ناگه دیدهدر تاب رخ تو کرده گمره دیدهتو دیدۀ بنده یی اگر کوتاهیبسیار بود مردم کوته دیده
