شمارهٔ ۸۷

شمس یک دست که از دست من و بیم هجا

هر شبی تا به سحر روی به خون می شویی

رقعه ای دیدم و دانستم و معلومم شد

که رخ از رشک به خون مژه چون می شویی

گر به حق بود سخن های تو در رقعه رواست

که بدان دست نوشتی که کون می شویی