شمارهٔ ۴

گر نرد فسون بمن نبازی چه شود

ای شعبده باز

با بلبل خویش اگر بسازی چه شود

ای گلبن ناز

تو خواجه ی من منم کمین بنده تو

یک بار ز لطف

گر بنده خویش را نوازی چه شود

ای بنده نواز