فصل - فقر و اقسام آن

بدان که ضد غنا فقر است و آن بر دو قسم است اول فقر حقیقی و آن عبارت است از احتیاج کاینا ما کان و این فقر از برای هر موجودی غیر از واجب الوجود ثابت است و مقابل آن غنای مطلق است که مخصوص ذات احدیت است و به این فقر و غنا در کتاب خدا اشاره شده است که انتم الفقراء الی الله و الله هو الغنی

دوم فقر اضافی و آن عبارت است از احتیاج به بعض از ضروریات و این فقری است که در اینجا مذکور می شود و فقیر به این چهار قسم است

یکی آنکه مال دنیا را دوست دارد و نهایت رغبت به آن دارد و نهایت تعب و رنج در طلب آن می کشد و از هر ممری که حاصل شود مضایقه ندارد و لیکن چیزی به دست او نمی آید و این را فقیر حریص گویند

دوم آنکه مالداری را از بی چیزی دوست تر داشته باشد و لیکن محبت او به مال به مرتبه ای نیست که خود را به مشقت و زحمت افکند و از حرام مضایقه نداشته باشد بلکه اگر بی زحمت یا به اندک طلبی که مانع عبادت او نشود و چیزی به دست او آید خوشحال می گردد و این را فقیر قانع می نامند

سوم آنکه مطلقا رغبت و محبتی به مال نداشته باشد و آن را نخواهد بلکه از آن متأذی و گریزان باشد و اگر مالی به او رسد از آن اعراض کند و این را فقیر زاهد گویند