دوم - آداب انفاق

و مخفی نماند که کسی که در راه خدا انفاق مال می کند باید بداند که از برای آن آدابی چند است

یکی آنکه چون به دل او بگذرد که مالی در راه خدا بدهد و این قصد را بکند بداند که شیطان از آن غافل شده و ملک به دل او نظر افکنده است و فرصت را غنیمت شمارد و به زودی قصد خود را به جا آورد که در تأخیر آفات بسیار و عوایق زمان بی شمار است

و دوم آنکه چون به احتیاج کسی مطلع شد یا گمان برد پیش از اظهار کردن به او انفاق کند و آبروی او را محافظت کند و نگذارد که مضطر به سیوال شود زیرا که بعد از سیوال آنچه می دهد قیمت آبرویی است که ریخته است و احسان تام نیست

حضرت امیرالمومنین علیه السلام از برای شخصی که امید به حضرت داشت چیزی فرستاد و آن مرد هرگز از کسی چیزی نمی طلبید نه از آن حضرت و نه از غیر او شخصی عرض کرد که این مرد هرگز چیزی از تو سیوال نکرده است و از آنچه فرستادی کمتر هم کفایت او را می کرد حضرت فرمود که خدا مثل تو را در میان مومنین بسیار نکند من عطا می کنم و تو بخل می ورزی هر گاه من کسی را که امید به من دارد عطا نکنم مگر بعد از سیوال او پس به او نداده ام مگر قیمت آنچه را از او گرفته ام زیرا که او در معرض این در آورده ام که آبرویی را که در پیش خدای من بر خاک می مالد بریزم