صفت هفدهم - معنی و حقیقت غیبت
ملا احمد نراقیو کلام در آن یا در حقیقت و معنی آن است یا گناه و مفاسد آن یا معالجه و کفاره آن یا آنچه استثناء شده و تجویز آن شده است از افراط آن یا در بیان ضد آن است
پس در این جا چند فصل است
فصل اول بدان که حقیقت غیبت آن است که چیزی نسبت بغیری که شیعه باشد ذکر کنی که اگر به گوش او برسد او را ناخوش آید و به آن راضی نباشد
خواه آن نقص در بدن او باشد مثل اینکه بگویی فلانی کور یا کر یا گنگ یا نیم مرده یا کوتاه یا بلند یا سیاه یا زرد یا احول یا قطور و امثال اینها است
یا در نسب او باشد مثل اینکه بگویی پسر فلان فاسق یا ظالم یا حمال زاده یا نانجیب و نحو اینها است
یا در صفات و افعال و اقوال او باشد مثل اینکه بگویی بد خلق یا بخیل یا متکبر یا جبان یا ریاکار یا دروغ گو یا دزد یا ظالم یا پرگو یا پرخور یا بی وقت به خانه مردم می رود و نحو اینها است
یا در چیزی باشد که متعلق به او باشد از لباس یا خانه یا مرکب چنانکه بگویی
جامه فلان کس چرکین است یا خانه او چون خانه یهودان است یا عمامه او مثل گنبدی است یا بقدر گردویی است یا کلاه او دراز است یا مرکب او جلف است و امثال اینها
