بخش ۲۴ - ۶ - النوبة الثالثة

قوله تعالی یا بنی إسراییل اشارتست بلطف و کرم حق وابندگان و مهربانی وی بریشان منت می نهد بریشان که منم خداوند کریم و سپاس دارنده و بر رهی بخشاینده و بهر جفایی ببر پیش آینده و رهی را با همه جرم وامدح خود خواننده و شکر نعمت خود از وی در خواهنده اینست که بنی اسراییل را گفت اذکروا نعمتی ای فرزندان اسراییل شکر نعمت من بگزارید و حق نعمت من بر خود بشناسید تا مستحق زیاده گردید و نیکنام و بهروز شوید بسا فرقا که میان بنی اسراییل است و میان این امت ایشان را گفت اذکروا نعمتی و این امت را گفت فاذکرونی ایشان را گفت نعمت من فراموش مکنید و این امت را گفت مرا فراموش مکنید ایشان را نعمت داد و این امت را صحبت داد ایشان را بشهود نعمت از خود باز داشت و اینان را بشرط محبت با خود بداشت و لسان الحال یقول

فسرت الیک فی طلب المعالی

و سار سوای فی طلب المعاش

پیر طریقت گفت الهی کار آن دارد که با تو کاری دارد یار آن دارد که چون تو یاری دارد او که در دو جهان ترا دارد هرگز کی ترا بگذارد عجب آنست که او که ترا دارد از همه زارتر میگذارد او که نیافت بسبب نایافت می زارد او که یافت باری چرا میگذارد