بخش ۴۳ - ۱۳ - النوبة الاولى

قوله تعالی و إذ أخذنا میثاقکم و پیمان ستدیم از شما لا تسفکون دماءکم کی خونهای هام دینان خویش نریزید و لا تخرجون أنفسکم من دیارکم و هام دینان خویش را از خان و مان بیرون نکنید ثم أقررتم آن گه اقرار دادید بپیمان و أنتم تشهدون و شما گواهی میدهید

ثم أنتم هؤلاء پس شما که شمااید تقتلون أنفسکم هام دینان خویش را میکشید و تخرجون فریقا منکم من دیارهم و کس کس از هام دینان خود از خان و مان بیرون میکنید به بیداد تظاهرون علیهم یکدیگر را یار و هم پشت می بید بر رنج نمودن مظلومان بالإثم و العدوان ببزه کاری و افزون جویی و إن یأتوکم أساری و گر بشما آیند اسیران تفادوهم ایشان را می باز فروشید و هو محرم علیکم إخراجهم و بر شما حرام کرده ام که ناگرویده از دست رها کنید زنده أ فتؤمنون ببعض الکتاب و تکفرون ببعض بلختی نامه من گرویدید و بلختی می نگروید فما جزاء من یفعل ذلک منکم پس چه گویید که جزاء آن کس که چنین کند از شما چیست إلا خزی فی الحیاة الدنیا مگر بی آبی و فرودی که ایشان را درین گیتی است و یوم القیامة و روز رستخیز یردون و از برند ایشان را إلی أشد العذاب واسخت تر عذاب در دوزخ و ما الله بغافل عما تعملون و الله از آنچه میکنید ناآگاه نیست

أولیک الذین اشتروا الحیاة الدنیا بالآخرة ایشان آنند که دنیا خریدند و آخرت فروختند فلا یخفف عنهم العذاب فردا عذاب دوزخ ازیشان سبک نکنند و لا هم ینصرون و ایشان را کسی یاری ندهد و نه فریاد رسد