بخش ۷۰ - ۲۲ - النوبة الاولى

قوله تعالی قولوا آمنا بالله گویید ایمان داریم بالله و ما أنزل إلینا و بآنچه فرو فرستاده آمد بما و ما أنزل إلی إبراهیم و بآنچه فرو فرستاده آمد به ابراهیم و إسماعیل و إسحاق و یعقوب و الأسباط و به پیغامبران فرزندان یعقوب و ما أوتی موسی و عیسی و آنچه دادند موسی و عیسی را از نامه و پیغام و ما أوتی النبیون من ربهم و به آنچه دادند همه پیغامبران را از خداوند ایشان لا نفرق بین أحد منهم جدا نکنیم یکی را از پیغامبران از دیگران و نحن له مسلمون و ما وی را گردن نهادگانیم

فإن آمنوا اگر جهودان بگروند بمثل ما آمنتم به چنان گرویدن که شما گرویدید فقد اهتدوا وا راه راست آمدند و إن تولوا و اگر بر گردند فإنما هم فی شقاق ایشان در جدایی ستیزند فسیکفیکهم الله آری کفایت کند ترا الله شغل ایشان و هو السمیع العلیم و اوست شنوا و دانا

صبغة الله راه نمونی الله دانید و سپاس وی بینید و راه وی گزینید و من أحسن من الله صبغة و کیست نیکو رجنده تر از الله و نحن له عابدون و ما وی را پرستگارانیم

قل رسول من گوی أ تحاجوننا فی الله بامامی حجت جویید و خصومت سازید در خدا و هو ربنا و ربکم و او خدای ماست و خدای شما و لنا أعمالنا و لکم أعمالکم کردار ما ما را و کردار شما شما را و نحن له مخلصون و انگه ما نه چون شماایم که ما پاک راهان ایم و پاک دلان