بخش ۱۱۸ - ۳۷ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و من الناس و از مردمان کسست من یشری نفسه که خویشتن را می خرد و دنیا می فروشد ابتغاء مرضات الله اسلام را و جستن خشنودی خدای را و الله رؤف بالعباد و الله سخت مهربان بخشاینده است بر رهیکان
یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند و پیغام رسان را استوار گرفتند ادخلوا فی السلم در صلح شید کافة همگان بیکبار و لا تتبعوا خطوات الشیطان و بر پی گامهای دیو مروید و خلاف مجویید إنه لکم عدو مبین که شیطان شما را دشمنی است آشکارا
فإن زللتم و اگر شما را بر جای زلت افتد که پای از جای بشود من بعد ما جاءتکم البینات پس پیغامهای روشن که بشما رسید فاعلموا أن الله عزیز حکیم بدانید که خدای با هر کس تا و دو هر چیز داند
هل ینظرون چشم نمیدارند این مشرکان که از تصدیق می باز ایستند إلا أن یأتیهم الله مگر خدای آید بایشان روز رستخیز فی ظلل من الغمام در ظلها از میغ و الملایکة و فریشتگان آیند و قضی الأمر و کار برگزارند و إلی الله ترجع الأمور و همه کارها باز گردد با خواست خدای
سل بنی إسراییل پرس از پسران اسراییل کم آتیناهم چند دادیم ایشان را من آیة بینة از نشانهای روشن و من یبدل نعمة الله و هر که نعمة خدای بدل کند و بگرداند من بعد ما جاءته پس آنک بوی آید فإن الله پس خدای شدید العقاب سخت عقوبت است سخت گیر
زین للذین کفروا بر آراستند بر ناگرویدگان الحیاة الدنیا زندگانی این جهان و یسخرون من الذین آمنوا و افسوس میآید ایشان را و خنده از گرویدگان و الذین اتقوا و گرویدگان که باز پرهیزند از شرک فوقهم یوم القیامة زبر ایشانند و برتر ازیشانند فردا برستخیز و الله یرزق من یشاء بغیر حساب و الله روزی میدهد او را که خواهد بی شمار
