شمارهٔ ۲۸۷

گر تو عاشق می شوی بر واو شو بر جیم و هی

وجه را می شو تو عاشق کن نظر در ری و خی

رخ مثال ماه باشد لب چو آب کوثر است

گر شدی تشنه بیا تو آب خور از لام و بی

لب چو یاقوت است و دندان بر مثال چون در است

گر ترا منا کن در خی و طی

خط حق است بر رخ یوسف بخوان تو سربسر

تا بدانی چون نوشته است دستهای ری و بی

رب من ما را ز زرق و زهد سالوسی رهاند

تا عطا کرد بر من درویش جام میم و یی

می علاج است در تن آدم دوای ضعف را

کو بود اندر نظر هردم مرا آن بی و تی

بت چو محبوب است آنجا می بود هم وصل او

هرکه بگریزد از اینها او چه باشد خی و ری

خر چه داند این سخن ها هم مگر داند کسی

خوانده باشد شعرهای نون و سین و میم و یی