شمارهٔ ۲۸۲

پیوند عهدهاست که از هم گسسته ای

یا حلقه های زلف به هم برشکسته ای

کس جز تو ره نداشت در این خانه خلق را

آگه که کرد از این که تو در دل نشسته ای

از پاس ناتوانی آن چشم صید بند

باشد که دایم از پی دل های خسته ای

از صید پر شکسته گشایند بند اگر

برداشت خواجه مهر مپندار رسته ای

پای دلی به هر سر مو بسته او ولی

تنها تو دل نشاط به آن طره بسته ای