شمارهٔ ۹

بر لاله ژاله می چکد از ابر مشک فام

خوش تر ز ژاله باده و بهتر ز لاله جام

صبح است و بزم عید و می و مطرب و نبید

دولت مدید و بخت سعید و جهان به کام

گلزار را طراوت و ایام را نشاط

افلاک را سعادت و آفاق را نظام

در زلف روی ساقی و در شیشه عکس می

کالبدر فی الدجیه و الشمس فی الغمام

باشد حلال توبه نباشد دگر ز می

باشد حرام باده نباشد اگر به جام

باید فروخت سبحه اگر کس خرد به هیچ

باید خرید باده اگر کس دهد به وام

از طرف جوی می گذرد یار سرو قد

یا داده اعتدال هوا سرو را خرام

از فیض باد و لطف هوا جاودان زید