شمارهٔ ۲۶۸

به بی رحمی دلی دارد دل صیاد از آن خوش تر

زبانی در کنایت سیلی استاد از آن خوش تر

به خود قیدی نداری با وجود حسن و زیبایی

ز هر خوبی که داری خاطر آزاد از آن خوش تر

فریب خنده می خواند عتاب غمزه می راند

ز خوبان خوش بود مهر و وفا بیداد از آن خوش تر

چو دریا می کشم دم در خود و در جوش می آیم

که خاموشی خوشش می آید و فریاد از آن خوش تر

ز بیدادش نمی نالم گرم زیر و زبر سازد

بنایی کو کند ویران نهد بنیاد از آن خوش تر

نثاری بر رخ او صد عوض در زیر لب دارد

برو جانی گر افشاندیم صد جان داد از آن خوش تر

نظیری جذبه ای باعث نصیحت می کند خاصت

اگر فضلی نداری عشق مادرزاد از آن خوش تر