شمارهٔ ۸۷
نظیری نیشابوریدم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش
از من مزه ای طلب که مغز از سخنم
رسته ست چو نی شکر ز شیرینی خویش
دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش
از من مزه ای طلب که مغز از سخنم
رسته ست چو نی شکر ز شیرینی خویش