شمارهٔ ۱۹۰

درد رنجوران تو درمان چه می داند که چیست

شام مهجوران تو پایان چه می داند که چیست

شور مجنون ترا صحرا نباشد احتیاج

آتش جانسوز دل دامان چه می داند که چیست

خون مرده هرگز از نشتر نگردد باخبر

مرده دل آن جنبش مژگان چه می داند که چیست

از سراب خودنمایی دل ترا خورده است آب

زهد خشکت دیده گریان چه می داند که چیست

از تب سرگرمی دنیاست از بس تلخ کام

جان منعم لذت احسان چه می داند که چیست

ما به رزق تازه هرروزه عادت کرده ایم

نان ما دل خستگان انبان چه می داند که چیست

ما به مار و مور خاک گور تن در داده ایم

خانه ما قالی کرمان چه می داند که چیست

راه دارد چون نگه هر خار و خس در چشم ما

کلبه ویران ما دربان چه می داند که چیست

همچو خس هر جا نسیمی بگذرد در خدمتیم

واعظ آواره خان و مان چه می داند که چیست