شمارهٔ ۲۸۷
وحشی بافقیدارد که چون تو پادشهی بنده ات شوم
قربان اختلاط فریبنده ات شوم
بیعانه هزار غلام است خنده ات
سد بار بنده لب پر خنده ات شوم
سد کس به یک نگه فکنی در کمان لطف
شیدایی نگاه پراکنده ات شوم
پروانه سوزد از پی سد گام پرتوت
سرگرم شمع عارض تابنده ات شوم
خوش اختریست اینکه بر آمد به طالعت
وحشی غلام اختر تابنده ات شوم