شمارهٔ ۲۲۸

خدایا موجود نفسهای جوانمردانی حاضر دلهای ذکر کنندگانی از نزدیکت نشان می دهندو برتر از آنی از دورت می پندارند و نزدیکتر از جانی ندانم که در جانی یا خود جانی نه اینی و نه آنی جان را زندگی میباید تو آنی

روزی که مرا وصل تو در چنگ اید

از حال بهشتیان مرا ننگ آید