مناجات شمارهٔ ۲۱۷
خواجه عبدالله انصاریالهی چون یتیم بی پدر گریانم ف درمانده در دست خصمانم خسته گناهم و از خوزشتن بر تاوانم خراب عمر و مفلس روزگار من آنم خداوندا فریاد رس که از نا کسی خود بفریادم
الهی چون یتیم بی پدر گریانم ف درمانده در دست خصمانم خسته گناهم و از خوزشتن بر تاوانم خراب عمر و مفلس روزگار من آنم خداوندا فریاد رس که از نا کسی خود بفریادم