بخش ۵۴ - و من طبقة الثانیة ابوعثمان الحیری

نام وی سعید بن سعد اسماعیل بن سعید بن منصور الحیری النیسابوری اصل او از ری بوده است شاگرد شاه شجاع و باحفص حداد و با یحیی معاذ رازی٭ صحبت کرده بود امام و یگانه وقت بود استاد نشاپوریان بود طریقت و سیرت نیکو دانستی و معاملت راست و طریق تصوف

با شاه شجاع بنشاپور آمد باحفص حداد ویرا گفت که اینجا بایست که شاه آنجا اشتغال و عیال دارد تو کسی نداری و شاه می بازگشت ووی بباحفص بایستاد و باحفص ویرا مجلس نهاد و گوروی در نشاپور است در سنه ثمان و تسعین ومایتین برفت ازدنیا فی ربیع الاول

ویرا گفتند که جوانمردان کیانند گفت ایشان که خود را نه بینند و هم وی گفته است الشوق من شرایع المحبة ویرا سخنان بسیارست در معاملت نیکو و مشایخ نشاپور به وی نسبت کنند پس باحفص ووی امامست و متقدأ ربانی گفته اند که ربانی او بود که شاگردان را بکمینه علم بپرورد و معاملت نیکو تا قوی شود علم مهین را

ووی چنان بوده در سخن ضعیف است اما در معاملت قوی و تعظیم شرع و آداب و سیرت نیکوی

وی گفته است التهاون بالامر من قلة المعرفة بالآمر