بخش ۱۳۵ - و من طبقةالرابعة ایضا مرتعش

که نام وی عبدالله بن محمد است کنیت او ابومحمد نشاپوریست از محله حیره ببغداد بود یگانه مشایخ عراق بود و از ایمه ایشان از اصحاب باحفص بود و جنید٭ را دیده و سیداست گفت عجایب عراق سه ایذ زعقه به معنی فریاد صیحه شبلی٭ و نکته مرتعش و حکایات جعفر خلدی مرتعش در مسجد شو نیزیه بوده بود مقیم در بغداد و آنجا برفته در سنه ثمان و عشرین و ثلثمایه

شیخ الاسلام گفت که مرتعش گفت امام ظرف که هرگز خویشتن بباطن خاص ندیدم از وی پرسیدند کی تصوف چیست گفت اشکال و تلبیس و کتمان پس این بیت برخواند

بیت

سری و سرک لا یعلم به احد

الا الخلیل و لا ینطق به ناطق

و هم از وی پرسیدند کی ای الاعمال افضل گفت رویة فضل الله پس این بیت برخواند

ان المقادیر اذا ساعدت

الحقت العاجز بالعازم

قال المرتعش افضل الارزاق تصحیح العبودیة علی المشاهدة و ملازمة الخدمة علی السنة