شمارهٔ ۱۵۵ابوالحسن فراهانیرباعیاتباشد به مثل گر حاتم طیآن طبع که سرکشست کی گیرد کیهرگاه که ابر کرمش ریزش کردبنگر که چگونه می جهد برق ازوی
