رباعی شمارهٔ ۱۱۹
ابوسعید ابوالخیرزآن می خوردم که روح پیمانه اوست
زآن مست شدم که عقل دیوانه اوست
دودی به من آمد آتشی با من زد
زآن شمع که آفتاب پروانه اوست
زآن می خوردم که روح پیمانه اوست
زآن مست شدم که عقل دیوانه اوست
دودی به من آمد آتشی با من زد
زآن شمع که آفتاب پروانه اوست