رباعی شمارهٔ ۲۱۶
ابوسعید ابوالخیرعاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
زهری که رسد همچو شکر باید خورد
هرچند ترا بر جگر آبی نبود
دریا دریا خون جگر باید خورد
عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
زهری که رسد همچو شکر باید خورد
هرچند ترا بر جگر آبی نبود
دریا دریا خون جگر باید خورد